جلوه‏هايى از مهرورزى اولياى الهى
نويسنده: فرخنده نادمي(شنبه 14/11/1385 ساعت 11:15 عصر)

جلوه‏هايى از مهرورزى اولياى الهى


مهرورزى براى همه


در جنوب استان خراسان خدمت عالمى ربّانى و متخلق به اخلاق رسيدم ، در مجلس مفيدى كه با او داشتم اين مطلب بسيار با ارزش كه ناشى از مهر و محبّت وى بود ، از او آموختم كه مى‏گفت :


هر بار به زيارت حضرت رضا عليه السلام مشرف مى‏شوم پس از اذن دخول مى‏گويم : « زيارت مى‏كنم به نيابت از پدر و مادر و اقوام و همه مردگان و همه زندگان و همه فرشتگان و همه اجنه و همه موجودات ! » تا ثواب زيارت به هر كه استحقاق دارد برسد و من هم از اين نمد ، كلاهى نصيبم شود . اين عالم ربانى به اخلاق پيامبر صلي الله عليه و آله تأسى جسته و از آن حضرت تعليم گرفته چرا كه در روايتى آمده است :


روزى پيامبر صلي الله عليه و آله وارد مسجد شدند ، ديدند عربى به نماز ايستاده در قنوت اين دعا را مى‏خواند :


« اللّهُمَّ إغْفِرْ لِى وَلِمُحَمَّدٍ صَلّى اللّه‏ُ عَلَيْهِ وَآلِهِ . . . » خدايا ! من و محمد پيامبرت را بيامرز . . .


حضرت پس از پايان نمازِ عرب به اين مضمون به او فرمود :


چرا اين گونه دعا كردى ؟ كار صحيحى نبود كه به درگاه كريم راهيابى و از او براى دو نفر آمرزش بخواهى ، چون از خدا عنايت و لطفى طلبيدى و چيزى خواستى براى همگان بخواه ، يعنى شعاع مهر و محبّت را به سوى همه بگستران1