ای نفس از مرگ بیندیش و طول امل(آرزو) را بردار ازپیش... 

 

و اگر نه وای تو..دوزخ بُوَد مأوای تو... 

       اگر خواهی که بیامرزد غفور،پند گیر از حال قبور،

   کـه دایما می نالند و اشک حسرت از دیده می بارند... 

  که نه از اهل و عیال دیدیم مرحمتی

 

                         و نه از مال و منال یافتیم منفعتی...